marzenia do spełnienia

Pisałam już w poprzednim poście jak bardzo ostatnio byłam zajęta myśleniem. Tak intensywnie główkowałam, że z czachy mi dymiło i na nic innego czasu nie miałam.
Tak mocno przejęłam się faktem, że zapomniałam o tym, iż to ja sama decyduję o jakości swojego życia, że na serio zajęłam się zastanawianiem co JA mam robić by było i żyło MI się lepiej. Tak egoistycznie właśnie JA i MI. Bowiem znowu "zabyłam" o sobie i swoim szczęściu i dlategóż pod koniec roku serce moje zalała gorycz rozczarowania i  życiowej porażki.
Przez czas kiedy milczałam szukałam takiej mnie jaką byłam kiedyś.Pogodnej, pełnej energii i samych dobrych myśli. Owszem  miewałam i  w zły czas dobre myśli, bowiem nie łatwo  się pozbyć genetycznych obciążeń. Ale większość tego co mi się przydarzyło tłamsiło we mnie radość życia. Dlatego głupio uważałam, że marudzę bo mam powody, wszak okoliczności mnie nie rozpieszczają.Ciągle pod górkę i nic mi się nie udaje.
Powiadam Wam , zaprawdę:) arudziłam jak rasowa malkontentka. A ja przeca do diaska nie cierpię z całego serca i szczerze marud. brr...

Co ja sobie wyobrażałam? Że inni mają tylko lepiej? Pogięło mnie? Czy naprawdę nie mam za co dziękować Losowi? JA.

 W końcu to właśnie JA całkiem niedawno uciekłam grabarzowi spod łopaty. W radosnych podskokach:)

 W końcu to ze mnie nie kulawka babka, chociaż nie pierwszego sortu i  egzemplarz  nadszarpnięty zębem czasu i przebytej choroby. To na mnie chłopy jeszcze spoglądają z myśliwskim błyskiem w oku. Co z tego, że już dużo starsze roczniki? Młodzieńcy nigdy nie byli w mym typie, więc tym lepiej:)

W końcu jestem nie głupia, w sensie inteligencji, bo mądrością życiową to ja raczej nie grzeszę.Staram się, ale nader często tak mam, że im bardziej się staram tym mi mniej wychodzi:) Odwrotnie proporcjonalna zależność.
A propos zależności tej  mam głęboką nadzieje, że owa nie wystąpi teraz, kiedy postanowiłam solennie postarać się być szczęśliwą.W końcu czasami usilne starania piękny efekt przynoszą.Niechaj tak będzie i w tym wypadku.

Sobie wyobraźcie zrobiłam listę...nie taką na papierze, poukładałam sobie w głowie  i wypunktowałam jaki ma być rok 2012 bym poczuła, że nie był zmarnowany.

Główne zadanie na rok aktualnie przemijający  jest następujący : będzie mijał pod hasłem spełniania moich marzeń.Będę grzeczną dziewczynką i posłucham rady mądrego człowieka, Friedricha Schillera, który rzekł, a raczej gdzieś napisał, żeby być wiernym marzeniom młodości.

Ja nie byłam wierna. I pewnie stąd ten dół, który wykopałam sobie każdym złym uczynkiem co był wbrew sobie i swoim marzeniom.

Są marzenia, które się nie spełnią.Wiecie jakie.
Ale i są takie, które z powodzeniem mogę zacząć spełniać.
O tych będę Wam pisała. By zmotywować się do działania i przejść od teorii i planowania do czynu.

Pierwsze marzenie już zaczęłam spełniać.Chciałam pisać. No to piszę.